De supplementenparadox: meer is niet altijd meer
Je neemt elke ochtend je vitamines. Je kiest bekende merken, geeft er goed geld aan uit en volgt de aanbevolen dosering. Toch merk je weinig verschil. Klinkt dat bekend?
Dat is de supplementenparadox: het verschil tussen wat er op het etiket staat en wat er in je lichaam aankomt. Dat ligt lang niet altijd aan het supplement zelf, maar vaak aan de vraag of de werkzame stof zijn bestemming wel bereikt.
Vier barrières voor opname
1. Maagzuur
Een gewone tablet komt eerst terecht in een van de zuurste omgevingen van het lichaam: je maag, met een pH van 1,5 tot 3,5. Sommige voedingsstoffen, zoals vitamine C, B-vitamines en gereduceerd glutathion, kunnen daar deels worden afgebroken voordat ze de dunne darm bereiken.
2. De darmwand
Wat de maag overleeft, moet nog door de darmwand. Wateroplosbare voedingsstoffen moeten daarvoor een membraan van vetten passeren. Zonder de juiste 'verpakking' verloopt die opname langzaam, onvolledig en per persoon heel verschillend.
3. Je eigen darmgezondheid
Darmklachten, een verstoorde darmflora, weinig maagzuur of een verminderde galwerking kunnen de opname verder verminderen. Daardoor kan hetzelfde product bij verschillende mensen heel anders uitpakken.
4. Het first-passeffect
Voedingsstoffen die via de darmwand worden opgenomen, gaan eerst naar de lever. Daar wordt een deel omgezet voordat het de algemene bloedsomloop bereikt. Dat 'first-passeffect' verkleint de hoeveelheid die uiteindelijk je weefsels bereikt.
Biologische beschikbaarheid: wat het is en waarom het ertoe doet
Biologische beschikbaarheid is het deel van een voedingsstof dat na inname in de bloedsomloop terechtkomt en beschikbaar is voor het lichaam. Waar het om draait, is dus niet alleen wát je inneemt, maar ook hoeveel ervan wordt opgenomen.
Bij vitamine C neemt de opname bijvoorbeeld af naarmate de dosis per keer hoger wordt; wat niet wordt opgenomen, kan dunne ontlasting geven en wordt uitgescheiden. Grote, vetoplosbare moleculen zoals co-enzym Q10 worden uit standaardcapsules relatief slecht opgenomen.
De liposomale aanpak
Bij liposomale technologie wordt de werkzame stof ingekapseld in microscopisch kleine bolletjes van fosfolipiden: hetzelfde materiaal waaruit je eigen celmembranen bestaan. Die verpakking is bedoeld om de stof te beschermen tijdens de spijsvertering.
Voor onze liposomale vitamine C werd in een klinische studie (CT-0007-17, n=24) een 1,76× hogere biologische beschikbaarheid gemeten dan bij reguliere vitamine C.
De PPH-standaard: droge liposomale technologie
PPH gebruikt droge liposomale technologie: de liposomen zitten in een stabiele droge poedermatrix. Onze producten worden gemaakt in een FSSC 22000-gecertificeerde productieomgeving in Nederland, onafhankelijk geaudit door Kiwa Nederland B.V.
- Beschermd De werkzame stof zit ingekapseld in liposomen
- Stabiel Geen conserveermiddelen, 36 maanden houdbaar
- Gecontroleerd Elke productiebatch wordt gecontroleerd op kwaliteit voordat hij wordt vrijgegeven
Conclusie
Of een supplement doet wat je verwacht, is vaak ook een kwestie van opname. Wie begrijpt wat biologische beschikbaarheid is, kan bewuster kiezen.
Bekijk het volledige PPH-assortiment en ontdek welke liposomale formule bij je past.
Want je vitaliteit is niet optioneel — die is essentieel.
Veelgestelde vragen
Bronnen
- Cara, K.C. et al. (2020). Relative Bioavailability of Vitamin C from Food and Dietary Supplements. Journal of Nutrition. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32614951/
- Briskey, D. et al. (2019). Liposomal encapsulation enhances anti-inflammatory effects of vitamins. Nutrients. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30791388/
- EFSA (2017). Overview of procedures for assessment of dietary supplements. EFSA Journal. efsa.onlinelibrary.wiley.com/
